nire iritzia etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak
nire iritzia etiketadun mezuak erakusten. Erakutsi mezu guztiak

2016(e)ko apirilaren 25(a), astelehena

PIKLER-LOCZY EUSKAL HERRIKO ELKARTEA



2016/04/25

Didaktikako klaseetan Pikler Loczyri buruz asko hitz egiten dugunez, informazioa bilatzen hasi naiz, eta Euskal Herrian elkarte bat dagoela ikusi du. Hona hemen esteka:



"La publicación en Francia, en 1971, del libro Lóczy ou le maternage insolite fue, probablemente, el punto de inflexión que dio a conocer, fuera de los Paises del Este, la existencia, la labor y los logros del Instituto Lóczy.

Este libro se publicó en castellano en 1986 y ha sido reeditado en 2010 con el título Lóczy, una insólita atención personal. El descubrimiento y la divulgación de la existencia y el trabajo desarrollado en Lóczy, hizo posible la movilización internacional de apoyo y solidaridad con el Instituto Pikler, tanto en Europa occidental como en el resto del mundo.Apoyo y solidaridad reavivado cada vez que Lóczy ha estado en peligro de desaparición. Desde que la doctora Emmi Pikler se hizo cargo de la casa cuna en 1946 (tras la liberación de Hungría por las tropas soviéticas y el establecimiento de un régimen socialista afín a Moscú) hasta 1991 aproximadamente (año del colapso de la Unión Sovietica), Lóczy pudo desarrollar su trabajo con plena normalidad. Con motivo de la primera gran alarma, entre 1996 y el 2001, el cineasta francés Bernard Martino realizó con el apoyo, entre otros, de la Asociación francesa Pikler-Lóczy y el Ministerio francés de Empleo y Solidaridad, el film Lóczy, un hogar para crecer. En este documental, Bernard Martino hacía la siguiente reflexión:

«Este lugar, único en el mundo, excepcional por su modo de funcionamiento, está en peligro de desaparición. Si esto se produjera sería una inmensa pérdida, no sólo para los húngaros, sino para todos nosotros. Porque en este siglo que nos ha enseñado todo sobre las maneras de destrucción del individuo, únicos son los lugares en donde, como aquí, se sabe ayudar a construir el ser humano»
La movilización internacional logró mantener con vida al Instituto. Pero aquella primera gran alarma no fue la última. En 2011, la supervivencia de Lóczy entró en una situación límite. Aunque en abril de ese año se cerró la Casa-Cuna, la movilización internacional logró parar lo que parecía inevitable y la Escuela Infantil continúa su labor; pero, una vez más urge articular una red internacional que pueda garantizar la continuidad de Lóczy. En este contexto solidario –que siempre ha caracterizado la relación con Budapest– se producen los primeros movimientos asociativos en Euskal Herria. Entre primavera de 2008 y otoño de 2009 se gesta Euskal Herriko Pikler-Lóczy Sarea, y en diciembre del mismo año, sale a la luz. Tras más de tres años y medio de intensa labor divulgativa y formativa, en septiembre de 2012 Budapest autoriza la creación de la Asociación Vasca. En primavera de 2013 nace Pikler-Lóczy Euskal Herriko elkartea."


Oso ongi iruditzen zait Euskal Herrian, heziketa mota hau jarraitzen eta apoiatzen duen elkarte bat egotea. Modu honetan, guraso gabeko haurrek heziketa ona izan dezaketelako, azken finean, haur hauek, gainontzekoek bezalako eskubideak izan behar dituzte eta.

2016(e)ko apirilaren 19(a), asteartea

FERNANDOREN HITZALDIA

2016/04/19

Aurreko ostiralean, bisita berezi bat izan genuen. Fernando etorri zen gure buruak nahastera. Nahastera esaten dudanean, zentzu onean ari naizela garbi uztea nahi dut. Gure buruak martxan jarri zituen hitz egiten hasi zen unetik, ez dakit bere hitz egiteko moduagatik edo zergatik izan liteken, baina aho zabalik utzi ninduen, esaten zituen gauza guztietan arrazoia ematen bainion.


Fernandok, gauza interesgarri asko kontatu zizkigun.  Baina hasieran, inbidia ematen geniola esan zigun, bere garaian ezin baitzen ikasi nahi zena, egokia zena edo gurasoek nahi dutena, baizik. Baina hala eta guztiz ere, Fernando, ikasketa asko dituen gizona da, medikuntza, fisika eta musika ikasi ditu beste gauza batzuen artean.

Bere burua ikertzen urte asko pasatu dituen gizona dela esan zigun. Eta guri ere hori egiteko eskatu zigun, guk, gure burua ikastea eta ezagutzea nahi du.

Argi utzi nahi izan zuen kontua “cerebro” eta “mente”-rena izan zen, hau da, garun eta adimenarena. Hauek, ez direla berdinak, nahiz eta jende askok horrela erabili. Baina bi kontzeptu hauek garbiago ulertu ahal izateko, adibide garbi bat jarri zuen, hau esanez: “El cerebro es un órgano físico que sería igual que un ordenador y la mente es la persona que lo maneja” ; La mente es una cualidad, no material, algo que se expresa ”; “La conciencia es una cualidad que aporta, conocer y saber que conoce”.

Pentsamenduak helarazteko adimenaren elementu bat  “ego-a” da. Eta objektu guztiek izen bat dute. “El acto de discernimiento es el momento en el que sujeto y objeto se juntan”.

“Nosotros solo conocemos, dos estados de conciencia,  la vigilia y el sueño.  Y la diferencia entre ambas es que el sueño no tiene continuidad. El sueño se genera así:  cuando estamos despiertos, el que trabaja es la chacra frontal, y cuando estamos a punto de dormir, eso se pasa a abajo”.
“A partir de las 7-8pm se entra en la vagotonía. Entra el sueño y se desconecta todo eso que hemos almacenado. Construye realidades, el sueño y descarga todas las tensiones del día, es por eso que se despierta descansado”.  Ametsen protagonista beti ni izatearen arrazoia da hori.

Sonanbuluek,  lo egitean ez dute deskonektatzen. Horregatik, lo egiteko entregatzea beharrezkoa da.

Ondoren, ariketatxo bat egiteko esan zigun, zapatilekin pentsatzeko eskatu zigun. Eta amaitzean, “orain zer zarete?” galdetu zuen.

Hitzaldiaren bigarren zatiari dagokionez, galderak egiteko utzi zuen, eta hau ere oso interesgarria eta beharrezkoa iruditu zitzaidan, beste hainbat gauza atera zirelako. Hau horrela, oso gustura egon nintzela esan beharra daukat.  Beraz,  altu eta garbi esan dezaket, horrelako saio gehiago nahi ditudala, eta beharrezkoak direla iruditzen zaidala, azken finean, gai zehatz bateko aditu batek gure zalantza asko argitu ditzake eta.

2016(e)ko otsailaren 24(a), asteazkena

KONFIANTZAREN PEDAGOGIA

2016/02/24


Aste honetako Didaktika orokorreko klaseetan, Konfiantzaren pedagogia izeneko bideo bat ikusi dugu. Hau, Arrasateko Arizmendi ikastolaren inguruko bideo bat da.

Eta argi eta garbi ikus daiteke, ikastola arruntetatik aldentzen dela, eskola honek metodologia berezi bat baidauka.

Hona hemen bideoa ikusgai:


 Hauek dira ikastola honen ezaugarriak:

  •  0-6 urteko haur guztiak elkarrekin daudenez, bata besteari laguntzen dira.
  • Gelak txoko desberdinetan daude banatuta eta haurrak bere garapen kognitiboaren arabera aukeratzen du zer egin.
  •  Ekintza taldeka egiten dituzte
  • Haur batek txoko bat probatu ez badu, irakasleak txokoa probatzera bultzatzen du.
  •  Irakaslea soilik behatzaile moduan aritzen da
  • Haurra gurasoengatik konfiantza duenean banatzen da.
  •  Gurasoak geletan egoteko eskubidea, haurra lasaitu arte
  • Guraso eta hezitzaileen arteko konfiantza egon behar da
  • Hezitzaileak lagundu haurrei Aurrera egiten
  • Haurrek ikusiz ikasten dute
  • Zaharrenek gazteenei lagundu
  • Maitasuna
  • Haurra da erdigunea
  • Irakasleen lana egoera desberdinak sortzea da, bere garapena eta autoestimua sustatzeko
  • Guraso eskolen balioa
  • Konfiantza haur irakasle eta familiaren artean
  • Haurrak jarri mugak
  • Helburuak baliabideetara egokitu
  • Espazio eta baliabideak garrantzi handia
  • Espazioak umearen esplorazio eta mugimendu beharretatik daude sortuak
  • Egokitzapen prozesuari garrantzia ematen diote eta malgua da, haurrak jartzen dutelako erritmoa.
  •  Irakaslea umearen beharren zerbitzura dago eta haurrak gidatzen ditu
  •  Irakaslea behatzaile, sortzaile eta bideratzailea
  • Jolasten ikasi eta ikasten jolastu
  • Autonomia landu
Aipatu beharra daukat, niri ikastola honen funtzionamendua asko gustatu zaidala, azken finean, haurrak baitira garrantzitsuenak eta ikastetxe guztia, haien beharretarako dagoelako egokituta.

Hori horrela, nire ustez, egokia izango litzateke, pedagogia mota hau eskola guztietan ezartzea.